Na naszym świecie jest tysiące zawodów które wykonuje ludzie, oczywiście aby pracować trzeba najpierw wykształcić się do swojego fachu wielu ludzi natomiast nie pracuje w tej dziedzinie w której się uczyła latami. Jednym za takich zawodów jest Akuszerka kobieta która zajmowała się udzielenie pomocy podczas rodzenia w obecnych czasach rolę tą przejęła położna. Akuszerką najczęściej była starsza kobieta która sama już przeżyła kilka ciąży. Oprócz kobiet znany w dawnych czasach był również Akuszer czyli to samo co tylko że był to mężczyzna czyli dzisiejszy ginekolog. Określenia te już w naszych czasach nie są używane.
Kolejnych z zawodów o których coraz mniej się mówi jest Bednarstwo była to praca przy wytwarzaniu: beczek,wiader,kufli,łopat do chleba najczęściej wyrabiano z drzewa dębowego lub lipowego. Najczęściej produkty te sprzedawano z targach. Określenie bednarz pochodzą od Słowiańszczyzny i nazywano go bednar. Ludzie którzy byli bednarzami skrywali sekret swojej pracy przede wszystkimi nawet rodzina i zabierali tajemnice swojego sukcesu do grobu. Ten kto chciał poznać techniki wytwarzania musiał przeanalizować jak go wykonaniu oraz z czego jakiego materiału. Wyrobu były wykorzystywane do kiszenia kapusty, do spożywania trunków.


Jeszcze nie dawno bardzo znanym zawodem był Zduństwo czyli budowa i naprawa piecy kuchennych, chlebowych, pokojowych. Do zduństwa zaliczało się kilka podobnych zawodów np. garncarz który wytwarzał kafle do piecy. Wielu ludzi w dawnych czasach szkoliło się u mistrzów aby potem zostać czeladnikiem, by móc otworzyć własny cech. Materiały używane do tworzenia piecy to cegła, kafle, pręty, druty, glina, ruszty, płyty i inne. Bednarze byli bardzo pożądanym zawodem, a także opłacalnym jednak w dzisiejszych czasach już coraz mniej ludzi korzysta z takiego sposobu ogrzewania domów, mieszkań ale o tym co zrobili tamci ludzie powinniśmy pamiętać zawsze.
Smolarz tak był kiedyś taki zawód i był bardzo pożądany wśród ludzi zajmował się wyrobem smoły oraz węgla drzewnego. Do obecnych czasów zawód ten zachował się pod inną nazwą węglarz chociaż coraz bardziej jest zapominany. Produkcja węgla rozpoczęła się w epoce żelaza, był on wykorzystywany do metali w dymarkach. Smolarnie wyglądało m.in tak: był wlepiony w glinę około 1.5 m w miejscu centralnym i średnicy kilkunastu metrów. Patronem tego zawodu był niewątpliwie św. Trybald z Provins. Obecna produkcja węgla drzewnego odbywa się w retotrtach z wykorzystywaniem nowoczesnej technologi, a surowcem do produkcji zazwyczaj jest drzewo bukowe.

Broń czyli rzecz która towarzyszyła od najdawniejszych dziejów i przez wiele wieków zmieniała swój wygląd, zastosowanie osobami które wytwarzały broń w średniowieczu nazywano Puszkarzami osoba wyrabiająca broń palną, działa, armaty. Największy rozwój tego zawodu miał miejsce w Polsce W XV-XVII wieku, Najlepiej prosperującymi ośrodkami były Kraków, Śląsk, Gdańsk w większości miast puszkarze pracowali w różnych cechach. W późniejszych latach puszkarze przeszli do obsługi artylerzystów, ich zadaniem było nakierowanie, strzelanie z dział, ładowanie prochem, czyszczenie. W średniowieczu ludzie byli najlepiej wyszkolonymi wojskowymi do obsługi broni.
Rymarstwo czyli rzemiosło do wytwarzania uprzęży konnych, pasów, siodeł najczęściej wyrabiane były ze skóry i szyte ręcznie, a na koniec ulepszane metalowymi okuciami. Niewielka ilość zakładów nadal wykonuje tak prace reszta przeniosła się na szycie maszynowe. Rymarze tak mówiono na osoby wykonujące ten zawód zakładały własne cechy określając zwyczaje, oraz własnowolnie rozsądzając spory. Rymarstwo należy do ginących zawodów rzemieślniczych. Jedną z przyczyn jest bardzo mała potrzeba na wyroby rymarskie. Na przełomie XX wieku role koni przejęły maszyny. Jednak w XXI wieku zaczęto uprawiać jeździectwo gdzie znów nastąpiło zapotrzebowanie na Rymarzy.